در آخرین آخر هفته ژوئن، آسمان هیچ نشانه ای از صاف شدن نداشت. باران به طور متناوب می بارید، گاهی شدید و گاهی سبک، در حالی که مه کوه ها را فرا گرفته بود. این گروه متشکل از بیست نفر از اعضای KSHOW به جای انتخاب یک جلسه راحت تیم سازی در داخل خانه، کت های بارانی پوشیدند، چمدان های خود را بسته بندی کردند، کیسه های زباله حمل کردند و به سمت کوه جیوفنگ در هوانگیان، تایژو حرکت کردند – نه برای تسخیر، بلکه برای «محافظت کردن».
این بارانی بود که مدتها منتظرش بودیم و غسل تعمید غیرمنتظره ای. به روشی تقریباً ساده، نیمه اول سال را به پایان رساندیم در حالی که برای نیمه دوم پیش رو شتاب ایجاد کردیم.
یک هفته قبل از حرکت، پیشبینی هواشناسی بارش باران متوسط تا شدید را در روز رویداد پیشبینی کرده بود. برخی پیشنهاد تغییر زمان بندی را دادند، در حالی که برخی دیگر پیشنهاد برگزاری یک گردهمایی سرپوشیده را به جای آن دادند. در نهایت، تیم به اتفاق آرا تصمیم گرفت: بدون تعویق، بدون مصالحه - ورود به کوه ها همانطور که از ابتدا برنامه ریزی شده بود.
همکار مسئول سازماندهی این فعالیت قبل از حرکت گفت: «مردم کمی در روزهای بارانی از کوه بالا میروند، اما زبالههای کوهها فقط به دلیل باران ناپدید نمیشوند. "مسیری که ما انتخاب کردیم یک مسیر محبوب برای پیادهروی آخر هفته در میان ساکنان محلی است. بطریهای پلاستیکی، کیسههای بستهبندی و حولههای کاغذی بعد از باران راحتتر در جویها شسته میشوند و پاکسازی را به میزان قابل توجهی سختتر میکنند. بنابراین، ورود به کوه در هوای بارانی ضروریتر میشود." به این ترتیب ساعت 8 صبح روز شنبه در ورودی شرکت جمع شدیم. مانتوهای بارانی، کفشهای پیادهروی، سازماندهنده گیرهها، کیسههای زباله، دستکش - تجهیزات ما کامل بود. بدون تشریفات زیاد، وسایل همدیگر را بررسی کردیم، تأیید کردیم که همه اقدامات ایمنی وجود دارد، و سپس با چندین وسیله نقلیه به سمت مسیر معبد رویان در پای کوه جیوفنگ حرکت کردیم.
باران نه شدید بود و نه سبک، فقط به اندازه ای بود که لبه کلاهم را مرطوب کند. در دوردست، کوه های سبز بکر به نظر می رسید. در همان نزدیکی، نهری به آرامی جاری شد. بدین ترتیب «کمپین پاکسازی کوهستان» آغاز شد.
مسیر صعود به کوه چندان دشوار نبود، اما پس از باران لغزنده شد، با خزههایی که پلههای سنگی را پوشانده بودند - هر مرحله نیاز به پیادهروی دقیق داشت. گروههایی متشکل از سه یا پنج نفر از مسافران در طول مسیر پراکنده شدند: آنهایی که در جلو بودند وظیفه داشتند راه را باز کنند، در حالی که آنهایی که در عقب بودند هر تکه زباله پنهان در کنار جاده را میبردند.
کیسه های پلاستیکی در زیر برگ های افتاده دفن می شوند و تنها گوشه ای قابل مشاهده است. بطریهای نوشیدنی در شکافهای سنگی قرار میگیرند و باید با دقت با موچین جدا شوند. ته سیگار، بسته بندی آب نبات و کیسه های بسته بندی مواد غذایی در علف ها یا بین صفحات سنگی پنهان شده اند و تقریباً در شاخ و برگ های مرده ترکیب می شوند. دستهایی که معمولاً با ماشینابزار در کارگاهها کار میکنند یا طرحهای نقشهای را روی رایانهها میکشند، اکنون موچینهای زباله بلندی را نگه میدارند، خم میشوند و هر تکه برگ افتاده را با دقت بالا میبرند تا «ردهای سفید» را که بهطور اتفاقی دور ریخته شدهاند جمع کنند.
"اینجاست!" من هم دارم، یک کیسه بزرگ بیاور. "روی آن سراشیبی پا نگذار - بگذار سرم بزنم."
هیچ شکایت یا فشار بی موردی وجود نداشت. همه با هماهنگی کامل کار می کردند: برخی زباله ها را از شیب های تند پاک کردند، برخی دیگر در هنگام فرود کمک کردند، و یک تیم اختصاصی دسته بندی زباله ها را انجام داد - مواد قابل بازیافت در یک کیسه قرار گرفتند، مواد غیرقابل بازیافت در کیسه ای دیگر. پس از بازگشت به پایین کوه، تمام زباله ها در ایستگاه بازیافت پایه کوه برای پردازش متمرکز جمع آوری شد.
وقتی تقریباً به نیمه کوه رسیدیم، ناگهان باران شدت گرفت. صدای قطرات باران از شکاف های جنگل بامبو عبور کرد و باد حامل غبار به صورت ما برخورد کرد. همه با کت های بارانی در یک منطقه صاف کنار جاده ایستاده بودند و برای مدت کوتاهی از باران پناه می گرفتند. برخی فنجان های حرارتی را از کیسه های خود بیرون آوردند و به همکاران نزدیک خود برای یک جرعه آب گرم پیشنهاد کردند. دیگران کتهای بارانی اضافی را با همکاران جدیدی که به اندازه کافی نپوشیده بودند به اشتراک گذاشتند. حتی برخی هنگام رقابت برای اینکه ببینند چه کسی زباله بیشتری در کیسه هایشان دارد می خندیدند. هیچ کس بی تاب نشد یا از آب و هوا شکایت نکرد - کوه بارانی دلیلی برای کاهش سرعت برای ما فراهم کرد و به ما اجازه داد تا همراهانمان را در اطرافمان با وضوح بیشتری ببینیم.
تجربه پاکسازی کوه غرق باران، خود واقعی ما را برای یکدیگر آشکار کرد.
همکار که معمولاً ساکت بود، بیصدا در پشت گروه راه میرفت و زبالههای باقیمانده توسط دیگران را پاک میکرد. همکار همیشه شوخی به طور پیوسته از شریک بدنی ضعیف تری در سراشیبی لغزنده حمایت می کرد. و همکارش که عمدتاً با رایانه کار می کرد از چسب زخمی که او با خود حمل می کرد برای درمان زخم ناشی از شاخه درخت استفاده کرد.
افرادی که با هم در باران گرفتار شده اند، احتمالاً یکدیگر را به یاد می آورند.
در مسیر پایین کوه، یک بخش لغزنده خاص از شیب خاکی طولانی وجود داشت. همه به طور خود به خود یک خط تشکیل دادند و از یکدیگر فاصله گرفتند و به یکدیگر یادآوری کردند که "مراقب زیر پا باشید". برخی ابتدا پای خود را در پایین شیب محکم کردند و دست دراز کردند تا به کسانی که پشت سر بودند کمک کنند. دیگران از میلههای راهپیمایی برای کاوش در جلو استفاده کردند و به همه هشدار دادند که پس از تأیید ایمنی، آن را دنبال کنند. هیچ کس دیگران را به جلو ترغیب نکرد، و هیچ کس بی پروا به جلو هجوم نیاورد - کوهنوردی اینگونه عمل می کند و در کار نیز به همان اندازه صادق است.
این طرح پاکسازی کوهستان صرفاً یک رویداد داخلی برای تیم KSHOW نیست، بلکه یک ابتکار ملموس رفاه اجتماعی است. کوه جیوفنگ به عنوان یک ریه سبز شهری حیاتی برای تایژو و یک مقصد محبوب برای پیاده روی تفریحی در میان ساکنان محلی است. با افزایش تعداد بازدیدکنندگان، انباشت زباله در امتداد مسیرها به طور فزاینده ای برجسته شده است.
KSHOW به عنوان یک شرکت با ریشه محلی مستقر در Huangyan کاملاً درک می کند که رشد تولید به یک اکوسیستم قوی و حمایت اجتماعی قوی متکی است. ما معتقدیم که مسئولیت اجتماعی شرکت فراتر از کمکهای مالی یا حمایتهای مالی است - این مسئولیت در انجام اقدامات مشخص به نفع جوامع اطراف ما نهفته است.
در حین فرود، از یک وسیله نقلیه جمعآوری زباله برای حمل هشت کیسه زباله بزرگ حاوی مواد زائد استفاده کردیم که مجموعاً 30 کیلوگرم بود. اگرچه این مقدار قابل توجه نیست، اگر هر فردی زباله های تولید شده خود را بردارد - حتی با یک بار خم شدن - کوه به طور قابل توجهی تمیزتر می شود.
دفعه بعد، شاید کوه دیگری را انتخاب کنیم، یا شاید آسمان صاف و وسیع باشد. اما چیزی که بدون تغییر باقی میماند این است که افراد KSHOW همیشه مایلند خم شوند و کارهای کوچک و در عین حال معنیدار انجام دهند - برای محیط زیست، برای تیم و برای خودشان.
